Opleiding medewerker arrestatieteam


Gespecialiseerd werk,
gespecialiseerde opleiding

Dat werken in een AT loodzwaar is, dat weet je waarschijnlijk wel. Dat is ook meteen de reden waarom je bij een AT-sollicitatie ook een zeer zware selectieprocedure moet doorlopen. Sporttesten en gespreken met psychologen moeten ervoor zorgen dat blijkt of de sollicitant daadwerkelijk geschikt is voor het werken in een AT.Wie denkt dat je na deze selectie rustig de schoolbanken in kan schuiven voor een snelcursus AT'er heeft het mooi mis: een 906 uur durende intensieve opleiding is wat de sollicitant te wachten staat!

De Blauwe Baret biedt je een kijkje achter de schermen bij de opleiding tot "Medewerker Arrestatieteam" zoals deze van begin jaren 90 en met 2002 werd gegeven. Sinds 9 september 2002 zullen adspirant-leden van de AT's namelijk tijdens een nieuwe, 14 weken duurende opleiding aan de gang moeten.

Noot van de webmaster: Dit artikel is bedoeld om iedereen een zo goed mogelijke kijk te geven op de opleiding en zo allerlei mythen en Indianenverhalen uit de wereld te helpen. Uiteraard laat het artikel maar een glimp van de opleiding zien. Daar zal u het mee moeten doen: de meeste informatie kan simpelweg niet op het internet komen: het moet wel een beetje spannend blijven!!! Ik hoop dat dit artikel wel een idee geeft van welke ontberingen de aanstaande AT'ers moeten doorstaan tijdens de opleiding en dat u ziet waarom de bezitters van de blauwe baret hier zo trots op zijn. Veel plezier!

Met dank aan Madman, zonder hem zou dit artikel er niet geweest zijn!

Een groep van maximaal 20 agenten beginnen ongeveer twee maal per jaar met de opleiding "Medewerker Arrestatieteam" aan het Politie Instituut voor Openbare orde en Gevaarsbeheersing (PIOG) in Ossendrecht. Met in hun hoofd de felbegeerde blauwe baret beginnen de mannen aan één van de meest zware periodes uit hun leven; de komende 14 weken moeten ze zich zowel fysiek als metaal voor de volle 100% inzetten.

In de eerste paar weken worden de cursisten behoorlijk op de proef gesteld. Ze krijgen ontzettend weinig tijd om even bij te komen en slapen is er ook amper bij. Ondertussen zijn ze druk met allerhande fysieke opdrachten. Er wordt volop gezwommen, hardgelopen, gebokst en aan fitness gedaan. Ook krijgen de cursisten nog uitgebreide schietlessen waarbij ze experts worden in het gebruiken van de Walther P5 en de Heckler & Koch MP5. En alsof dat niet genoeg is: de cursisten moeten ondanks de zware vermoeidheid nog hun koppie erbij houden wanneer ze allerlei theorielessen moeten volgens over bepaalde procedures die worden gebruikt tijdens de inzetten van het AT.

Dat dit alles zeer zwaar is blijkt ook uit de "natuurlijke selectie" die plaatsvindt tijdens de opleiding. In het proces van selectie en intake vallen ongeveer de helft van de sollicitanten naar een AT-functie af. Tijdens de opleiding valt ook de helft van af, uiteindelijk zal slechts een schrale 25% van de sollicitanten daadwerkelijk de blauwe baret in ontvangst mogen nemen.

Eén van de zwaar tellende onderdelen van de opleiding is het schieten. Aan het einde van de opleiding moet de cursist een soort "schietexamen" afleggen. Dit examen is een beslissende factor in het wel of niet slagen van de cursist. Tijdens de opleiding wordt dan ook veel tijd besteed aan het schieten, één van de allerbelangrijkste expertises van de AT'ers: als er geschoten wordt, dan zal dit perfect moeten zijn, er kunnen meerdere levens afhangen van één of enkele schoten die in een fractie van een seconde moeten worden afgevuurd, in deze tijd zal de AT'er ook moeten beslissen of er ook daadwerkelijk moet worden geschoten.
Tweehonderd uur lang zijn de cursisten op de schietbanen te vinden om in totaal zo'n 5000 patronen te verschieten. In deze 200 uur zal de cursist geavanceerde technieken leren voor het werken met de Walther P5, het handvuurwapen waarmee de AT'ers zijn uitgerust. Dit is het wapen wat in meer dan 75% van de inzetten wordt gebruikt vanwege de compactheid, flexibiliteit en de "first shot precision".

Echter heeft het AT in bepaalde uitzonderlijke situaties de mogelijkheid om "automatisch vuur" te dragen. Dat wil zeggen dat enkele agenten van "het treintje" tijdens een inzet worden uitgerust met de volautomatische pistoolmitrailleur, de Heckler en Koch MP5 in 9x19mm. De cursisten moeten ook met dit wapen volledig vertrouwd raken. Ook met dit wapen leren de bijna-AT'ers welgemikte schoten te plaatsen. Naast het schieten leren de cursisten ook de procedures die horen bij het dragen van een wapen met zo'n dodelijke kracht. Verder is het ook belangrijk dat de cursisten ook in bijzondere gevallen exact weten hoe te handelen en hoe dit zo snel mogelijk te doen aangezien seconden levens kunnen kosten. Daarom leren de cursisten om vliegensvlug patroonhouders te wisselen, storingen te verhelpen of over te schakelen naar het dan secundaire Walther P5 pistool.


Schietoefeningen in de sneeuw

De AT'ers leren schieten vanuit alle mogelijk posities: hardlopen, gehurkt, liggend, staand, vallend en zelfs springend zullen de cursisten de schoten goed moeten kunnen plaatsen. Hoewel deze oefeningen anders doen vermoeden is het AT-werk geheel anders dan in menig actiefilm te zien is: de wapens blijven over het algemeen in de holsters om reflex- of paniekschoten te voorkomen; alleen om directe dekking te geven en tijdens gevaarlijke situaties worden de wapens daadwerkelijk getrokken.

© Copyright 2001-2007 - "De Blauwe Baret" | Webdesign door Six.
Alle rechten voorbehouden. Niets van deze website mag zonder nadrukkelijke toestemming
geheel of gedeeltelijk worden vermenigvuldigd in welke wijze dan ook.
Lees de auteursrechten voor meer informatie.