• Startpagina | Nieuws
• Arrestatieteam
  • Inleiding
  • Inzetten
  • Takenpaket
  • Werkgebieden
  • Inzetcriteria
  • AT opleiding
  • Uitrusting
  • Insignes & Emblemen
  • Specialisaties
  • Werken bij het AT
• Binnenlandse eenheden
• Buitenlandse eenheden
• Colofon
• Artikelen
• Forum

  Een van de leuke oefeningen

En zo kan het gebeuren dat je bijna een hele dag met de wapens bezig bent, één van de wat rustigere delen van de opleiding. Lang duurt de rust echter niet want ieder moment kan de cursist worden opgepiept voor een "leuke" oefening. E‚n van de tactieken die de instructeurs tijdens de opleiding hanteren om de cursisten te testen is om ze na een dag heel hard werken rustig thuis te laten slapen. Wanneer de cursisten dan goed en wel in bed of op de bank liggen uit te rusten gaan de piepers alweer af, en dan is het een behoorlijke mentale schop die de cursist krijgt: weer opdraven. Zo kan het werk in het echt zelf ook zijn, de AT'ers moeten vaak werken op de meest belachelijke uren, in de meest vreemde situaties en plekken en dat ook nog eens onder vreemde of zware omstandigheden.

En "leuke" oefeningen hebben ze op het PIOG in overvloed. De PIOG-instructeurs hebben genoeg zware opleidingen in petto voor de cursisten en één daarvan is het lopen van een hindernisparcours. Eitje? Zeker, alleen dragen de AT'ers ook nog een boomstam van enkele tientallen kilo's mee. Niet lekker op de schouders maar de boomstam moet juist boven de schouders blijven en rust dus volledig op de armen van de aankomende AT'ers. Ze moeten ook nog eens opschieten want uiteraard moet het parcours wel binnen een bepaalde tijd worden afgelegd!
Alsof dat al niet genoeg is kan het ook gebeuren dat je tijdens de opleiding rond zonsondergang ergens in Nederlands op het strand staat en samen met nog een aantal collega's een loodzware rubberboot op de schouder mee moet sjouwen, en dat naast de gebruikelijke zware uitrusting.

Gezien de zwaarte van de opleiding is het natuurlijk dat de AT'ers in een uitstekende conditie verkeren. Ook tijdens de opleiding wordt hier veel aandacht aan besteed. De AT'ers lopen een groot aantal kilometers hard, er wordt gemarsd en laten we de zware oefeningen als die hierboven worden genoemd niet vergeten.
Naast de gebruikelijke fitnessoefeningen krijgen de AT'ers ook zelfverdediging en andere vechtsporttechnieken aangeleerd aangezien een kogel niet de meest iedere manier is om een gevaarlijke situatie te be‰indigen. Naast het welbekende sporten in een gymzaal leren de AT'ers ook in meer "echte" situaties te vechten. Zo worden er in kleine oefendorpen allerhande aanhoudingen geoefend en nemen de AT'ers het tegen elkaar op in nagespeelde gevechten. Dat hierbij rake klappen vallen valt uit de foto's wel op te maken. AT'ers worden zo geleerd om ondanks fysieke en mentale tegenslagen toch nog steeds als een getrainde professional te reageren en de situatie snel meester te worden.

  Deze agenten schoppen het wel tot AT'ers!

  Zelfverdediging ten top

Een ander voorbeeld van een situatie die de AT'ers snel meester moeten worden, wordt getoond tijdens de zogeheten "stressoefening". Het doel van de stressoefening is om te kijken hoe de individuele cursist reageert op een bijzonder stressvolle situatie zoals de AT'ers vaak mee zullen maken in hun werk.
De oefening steekt als volgt in elkaar. Op twee cursisten na, worden alle cursisten geboeid, ze dragen hun volledige uitrusting waaronder het bijna 15 kilo wegende kogelwerende vest. Met de LIPS boeien om hun polsen staan de cursisten aan de rand van het diepe zwembad. Vervolgens worden twee sleuteltjes die op de LIPS passen op de bodem van het bad gegooid.

  Oefenen van autoprocedure

Naast al deze "verharding" leren de cursisten ook in de praktijk om daadwerkelijk AT-er te "worden". Talloze procedures voor iedere denkbare situatie wordt geoefend, besproken, geoefend en weer besproken. Zo leren de cursisten allerlei basistechnieken toe te passen in bepaalde procedures voor bepaalde situaties. Uiteraard is geen enkel inzet hetzelfde en daarom trainen en leren de AT'ers in sp‚ ook werkelijk honderden verschillende aanhoudingen.
Van de instapprocedure tot de autoprocedure, de cursisten worden in alles meester. De instapprocedure wordt daarom ook talloze keren geoefend. Van het binnentreden van de woning door bijvoorbeeld de 25 kilo zware ram te gebruiken tot het systematisch schoonvegen ("clearen") van het gebouw: uiteindelijk liggen de verdachten netjes geboeid buiten op de grond, met een zwarte zak of doek over de kop.
Uiteraard zit niet iedere verdachte netjes thuis met een kopje koffie te wachten op de blauwe mannen. Daarom worden ook minder gebruikelijke situaties tot in het kleinste detail besproken en geoefend. Aanhoudingen waarbij auto's worden klemgereden in woonwijken, winkelstraten of zelfs midden op de snelweg: je kan het zo gek niet bedenken of de AT'ers hebben er een geavanceerde aanhoudingstechniek voor ontwikkeld waarmee de verdachte(n) zo snel mogelijk geboeid zijn veiliggesteld.

  Ter land, ter zee en... in de lucht!

Gezien het feit dat een AT op zoveel voorbereid is, moet het ook op de meest vreemde plaatsen inzetbaar zijn. Vervoer per auto, motor et cetera, het is allemaal mogelijk. De AT'ers trainen zelfs op inzetten vanuit de lucht. Middels de "fast-rope techniek" leren de cursisten binnen enkele seconden vanuit een helikopter die 25 meter boven grond hangt, veilig op de grond te komen.
Niet alleen komen de AT'ers vanuit helikopters naar beneden, ze worden ook uitvoerig getraind in abseiltechnieken. Abseilen naar de juiste verdieping en daar binnenvallen door een raam is iets waarin de AT'ers meesters zijn.

En dan, na veertien weken, 906 uur, 5000 patronen, vele tegenslagen, vele procedures, veel theorie en uiteraard ook veel plezier zijn de sportieve agenten klaargestoomd om de meest ingewikkelde inzetten succesvol af te ronden. De AT'ers hebben hem verdiend, de Blauwe Baret.
Op de laatste dag van de opleiding krijgen de cursisten de Baret uitgereikt. Volgens een oude traditie dient de ontvanger eerst een flinke hoeveelheid bier uit de baret te drinken alvorens hem op het hoofd te zetten. Volledig in het blauw, met op de schouder trots prijkend het schitterende insigne van het AT waartoe de mannen behoren wordt hun uitmuntende prestatie nagesproken. Ze worden gefeliciteerd en beginnen misschien een beetje te beseffen dat ze er zijn, eindelijk, na liters bloed, zweet en tranen. De baret is binnen!

En die is binnen!!!