Arrestatieteamopleiding

Inzet
Gespecialiseerd werk,
gespecialiseerde opleiding

Dat werken in bij het AT loodzwaar is, dat weet je waarschijnlijk wel. Dat is ook meteen de reden waarom je bij een AT-sollicitatie ook een zeer zware selectieprocedure moet doorlopen. Sporttesten en gespreken met psychologen moeten ervoor zorgen dat blijkt of de sollicitant daadwerkelijk geschikt is voor het werken in een AT.Wie denkt dat je na deze selectie rustig de schoolbanken in kan schuiven voor een snelcursus AT'er heeft het mooi mis: een 906 uur durende intensieve opleiding is wat de sollicitant te wachten staat!

De Blauwe Baret biedt je een kijkje achter de schermen bij de opleiding tot "Medewerker Arrestatieteam" zoals deze van begin jaren 90 en met 2002 werd gegeven. Sinds 9 september 2002 zullen adspirant-leden van de AT's namelijk tijdens een nieuwe, 14 weken duurende opleiding aan de gang moeten.

Noot van de webmaster: Dit artikel is bedoeld om iedereen een zo goed mogelijke kijk te geven op de opleiding en zo allerlei mythen en Indianenverhalen uit de wereld te helpen. Uiteraard laat het artikel maar een glimp van de opleiding zien. Daar zal u het mee moeten doen: de meeste informatie kan simpelweg niet op het internet komen: het moet wel een beetje spannend blijven!!! Ik hoop dat dit artikel wel een idee geeft van welke ontberingen de aanstaande AT'ers moeten doorstaan tijdens de opleiding en dat u ziet waarom de bezitters van de blauwe baret hier zo trots op zijn. Veel plezier!

Met dank aan Madman, zonder hem zou dit artikel er niet geweest zijn!

Een groep van maximaal 20 agenten beginnen ongeveer twee maal per jaar met de opleiding "Medewerker Arrestatieteam" aan het Politie Instituut voor Openbare orde en Gevaarsbeheersing (PIOG) in Ossendrecht. Met in hun hoofd de felbegeerde blauwe baret beginnen de mannen aan één van de meest zware periodes uit hun leven; de komende 14 weken moeten ze zich zowel fysiek als metaal voor de volle 100% inzetten.

In de eerste paar weken worden de cursisten behoorlijk op de proef gesteld. Ze krijgen ontzettend weinig tijd om even bij te komen en slapen is er ook amper bij. Ondertussen zijn ze druk met allerhande fysieke opdrachten. Er wordt volop gezwommen, hardgelopen, gebokst en aan fitness gedaan. Ook krijgen de cursisten nog uitgebreide schietlessen waarbij ze experts worden in het gebruiken van de Walther P5 en de Heckler & Koch MP5. En alsof dat niet genoeg is: de cursisten moeten ondanks de zware vermoeidheid nog hun koppie erbij houden wanneer ze allerlei theorielessen moeten volgens over bepaalde procedures die worden gebruikt tijdens de inzetten van het AT.

Dat dit alles zeer zwaar is blijkt ook uit de "natuurlijke selectie" die plaatsvindt tijdens de opleiding. In het proces van selectie en intake vallen ongeveer de helft van de sollicitanten naar een AT-functie af. Tijdens de opleiding valt ook de helft van af, uiteindelijk zal slechts een schrale 25% van de sollicitanten daadwerkelijk de blauwe baret in ontvangst mogen nemen.

Eén van de zwaar tellende onderdelen van de opleiding is het schieten. Aan het einde van de opleiding moet de cursist een soort "schietexamen" afleggen. Dit examen is een beslissende factor in het wel of niet slagen van de cursist. Tijdens de opleiding wordt dan ook veel tijd besteed aan het schieten, één van de allerbelangrijkste expertises van de AT'ers: als er geschoten wordt, dan zal dit perfect moeten zijn, er kunnen meerdere levens afhangen van één of enkele schoten die in een fractie van een seconde moeten worden afgevuurd, in deze tijd zal de AT'er ook moeten beslissen of er ook daadwerkelijk moet worden geschoten.
Tweehonderd uur lang zijn de cursisten op de schietbanen te vinden om in totaal zo'n 5000 patronen te verschieten. In deze 200 uur zal de cursist geavanceerde technieken leren voor het werken met de Walther P5, het handvuurwapen waarmee de AT'ers zijn uitgerust. Dit is het wapen wat in meer dan 75% van de inzetten wordt gebruikt vanwege de compactheid, flexibiliteit en de "first shot precision".
Echter heeft het AT in bepaalde uitzonderlijke situaties de mogelijkheid om "automatisch vuur" te dragen. Dat wil zeggen dat enkele agenten van "het treintje" tijdens een inzet worden uitgerust met de volautomatische pistoolmitrailleur, de Heckler en Koch MP5 in 9x19mm. De cursisten moeten ook met dit wapen volledig vertrouwd raken. Ook met dit wapen leren de bijna-AT'ers welgemikte schoten te plaatsen. Naast het schieten leren de cursisten ook de procedures die horen bij het dragen van een wapen met zo'n dodelijke kracht. Verder is het ook belangrijk dat de cursisten ook in bijzondere gevallen exact weten hoe te handelen en hoe dit zo snel mogelijk te doen aangezien seconden levens kunnen kosten. Daarom leren de cursisten om vliegensvlug patroonhouders te wisselen, storingen te verhelpen of over te schakelen naar het dan secundaire Walther P5 pistool.

Sneeuw
Schietoefeningen in de sneeuw

De AT'ers leren schieten vanuit alle mogelijk posities: hardlopen, gehurkt, liggend, staand, vallend en zelfs springend zullen de cursisten de schoten goed moeten kunnen plaatsen. Hoewel deze oefeningen anders doen vermoeden is het AT-werk geheel anders dan in menig actiefilm te zien is: de wapens blijven over het algemeen in de holsters om reflex- of paniekschoten te voorkomen; alleen om directe dekking te geven en tijdens gevaarlijke situaties worden de wapens daadwerkelijk getrokken.

Boomstammenkl
Een van de leuke oefeningen

En zo kan het gebeuren dat je bijna een hele dag met de wapens bezig bent, één van de wat rustigere delen van de opleiding. Lang duurt de rust echter niet want ieder moment kan de cursist worden opgepiept voor een "leuke" oefening. E‚n van de tactieken die de instructeurs tijdens de opleiding hanteren om de cursisten te testen is om ze na een dag heel hard werken rustig thuis te laten slapen. Wanneer de cursisten dan goed en wel in bed of op de bank liggen uit te rusten gaan de piepers alweer af, en dan is het een behoorlijke mentale schop die de cursist krijgt: weer opdraven. Zo kan het werk in het echt zelf ook zijn, de AT'ers moeten vaak werken op de meest belachelijke uren, in de meest vreemde situaties en plekken en dat ook nog eens onder vreemde of zware omstandigheden.

En "leuke" oefeningen hebben ze op het PIOG in overvloed. De PIOG-instructeurs hebben genoeg zware opleidingen in petto voor de cursisten en één daarvan is het lopen van een hindernisparcours. Eitje? Zeker, alleen dragen de AT'ers ook nog een boomstam van enkele tientallen kilo's mee. Niet lekker op de schouders maar de boomstam moet juist boven de schouders blijven en rust dus volledig op de armen van de aankomende AT'ers. Ze moeten ook nog eens opschieten want uiteraard moet het parcours wel binnen een bepaalde tijd worden afgelegd!
Alsof dat al niet genoeg is kan het ook gebeuren dat je tijdens de opleiding rond zonsondergang ergens in Nederlands op het strand staat en samen met nog een aantal collega's een loodzware rubberboot op de schouder mee moet sjouwen, en dat naast de gebruikelijke zware uitrusting.

Gezien de zwaarte van de opleiding is het natuurlijk dat de AT'ers in een uitstekende conditie verkeren. Ook tijdens de opleiding wordt hier veel aandacht aan besteed. De AT'ers lopen een groot aantal kilometers hard, er wordt gemarsd en laten we de zware oefeningen als die hierboven worden genoemd niet vergeten.
Naast de gebruikelijke fitnessoefeningen krijgen de AT'ers ook zelfverdediging en andere vechtsporttechnieken aangeleerd aangezien een kogel niet de meest iedere manier is om een gevaarlijke situatie te be‰indigen. Naast het welbekende sporten in een gymzaal leren de AT'ers ook in meer "echte" situaties te vechten. Zo worden er in kleine oefendorpen allerhande aanhoudingen geoefend en nemen de AT'ers het tegen elkaar op in nagespeelde gevechten. Dat hierbij rake klappen vallen valt uit de foto's wel op te maken. AT'ers worden zo geleerd om ondanks fysieke en mentale tegenslagen toch nog steeds als een getrainde professional te reageren en de situatie snel meester te worden.

Schop1k
Deze agenten schoppen het wel tot AT'ers!
Schop2k
Zelfverdediging ten top

Een ander voorbeeld van een situatie die de AT'ers snel meester moeten worden, wordt getoond tijdens de zogeheten "stressoefening". Het doel van de stressoefening is om te kijken hoe de individuele cursist reageert op een bijzonder stressvolle situatie zoals de AT'ers vaak mee zullen maken in hun werk.
De oefening steekt als volgt in elkaar. Op twee cursisten na, worden alle cursisten geboeid, ze dragen hun volledige uitrusting waaronder het bijna 15 kilo wegende kogelwerende vest. Met de LIPS boeien om hun polsen staan de cursisten aan de rand van het diepe zwembad. Vervolgens worden twee sleuteltjes die op de LIPS passen op de bodem van het bad gegooid.
Twee cursisten krijgen tien seconden de tijd om ze op te duiken. Daarna springen de geboeide cursisten het bad in. Het duurt niet lang voordat de kogelwerende vesten zich helemaal volzuigen met water en loodzwaar worden. Enkele seconden later zijn alle geboeide cursisten met man en macht bezig om hun hoofd boven water te houden; dit lukt maar matig en menig cursist zal een flinke slok water binnenkrijgen. Dan komt de "stress" boven: de cursisten raken in paniek omdat hun leven in gevaar komt. Ondertussen zijn de twee ongeboeide cursisten aan het duiken als nooit tevoren om de twee sleutels boven water te halen en de collega's uit hun vreselijk benarde situatie te bevrijden. Een zéér stressvolle situatie zoals blijkt en niet geheel zonder gevaar. Enkele jaren geleden ging er tijdens deze oefening iets fout en moesten twee cursisten met spoed naar het ziekenhuis. Gelukkig is alles goed gekomen.

Autoprock
Oefenen van autoprocedure

Naast al deze "verharding" leren de cursisten ook in de praktijk om daadwerkelijk AT-er te "worden". Talloze procedures voor iedere denkbare situatie wordt geoefend, besproken, geoefend en weer besproken. Zo leren de cursisten allerlei basistechnieken toe te passen in bepaalde procedures voor bepaalde situaties. Uiteraard is geen enkel inzet hetzelfde en daarom trainen en leren de AT'ers in sp‚ ook werkelijk honderden verschillende aanhoudingen.
Van de instapprocedure tot de autoprocedure, de cursisten worden in alles meester. De instapprocedure wordt daarom ook talloze keren geoefend. Van het binnentreden van de woning door bijvoorbeeld de 25 kilo zware ram te gebruiken tot het systematisch schoonvegen ("clearen") van het gebouw: uiteindelijk liggen de verdachten netjes geboeid buiten op de grond, met een zwarte zak of doek over de kop.
Uiteraard zit niet iedere verdachte netjes thuis met een kopje koffie te wachten op de blauwe mannen. Daarom worden ook minder gebruikelijke situaties tot in het kleinste detail besproken en geoefend. Aanhoudingen waarbij auto's worden klemgereden in woonwijken, winkelstraten of zelfs midden op de snelweg: je kan het zo gek niet bedenken of de AT'ers hebben er een geavanceerde aanhoudingstechniek voor ontwikkeld waarmee de verdachte(n) zo snel mogelijk geboeid zijn veiliggesteld.

Abseil1
Ter land, ter zee en... in de lucht!

Gezien het feit dat een AT op zoveel voorbereid is, moet het ook op de meest vreemde plaatsen inzetbaar zijn. Vervoer per auto, motor et cetera, het is allemaal mogelijk. De AT'ers trainen zelfs op inzetten vanuit de lucht. Middels de "fast-rope techniek" leren de cursisten binnen enkele seconden vanuit een helikopter die 25 meter boven grond hangt, veilig op de grond te komen.
Niet alleen komen de AT'ers vanuit helikopters naar beneden, ze worden ook uitvoerig getraind in abseiltechnieken. Abseilen naar de juiste verdieping en daar binnenvallen door een raam is iets waarin de AT'ers meesters zijn.

En dan, na veertien weken, 906 uur, 5000 patronen, vele tegenslagen, vele procedures, veel theorie en uiteraard ook veel plezier zijn de sportieve agenten klaargestoomd om de meest ingewikkelde inzetten succesvol af te ronden. De AT'ers hebben hem verdiend, de Blauwe Baret.
Op de laatste dag van de opleiding krijgen de cursisten de Baret uitgereikt. Volgens een oude traditie dient de ontvanger eerst een flinke hoeveelheid bier uit de baret te drinken alvorens hem op het hoofd te zetten. Volledig in het blauw, met op de schouder trots prijkend het schitterende insigne van het AT waartoe de mannen behoren wordt hun uitmuntende prestatie nagesproken. Ze worden gefeliciteerd en beginnen misschien een beetje te beseffen dat ze er zijn, eindelijk, na liters bloed, zweet en tranen. De baret is binnen!

User

De eigenaar en webmaster van Arrestatieteam.nl. Zelf zeker geen AT'er, maar heeft wel vaak samengewerkt met verschillende AT's. Een politieagent met een gezonde interesse in geweldsbeheersing, bewapening en uitrusting.

Website: www.arrestatieteam.nl

Gerelateerde items (op tag)

Meer in deze categorie: Werken bij het arrestatieteam »
  • Facebook >

  • Twitter @Arrestatieteam.nl >

  • Twitter #Arrestatieteam >

  • 1