Ooglaseroperatie en de politie

Visuseis politie sollicitatie

Wie bij de politie wil werken zal goed moeten zien. Een baan waarbij je goed moet opletten, scherp moet zijn en details niet kan misschien. Het kan dat van wat je wel of niet ziet de veiligheid van jou of een ander af hangt. Daarom heeft de politie een visuseis. Momenteel is de eis om bij de politie te kunnen solliciteren als volgt. Beide ogen moeten met en zonder hulpmiddelen (bril of contactlenzen) aan bepaalde eisen voldoen. Je moet zonder hulpmiddel met beide ogen apart 0,25 kunnen zien. Met hulpmiddel moet je visus met 1 oog minimaal 1,0 zijn en met het andere oog minimaal 0,5. Je kunt voor dat je solliciteert deze visuseis laten controleren bij een oogarts of opticien. Daarmee voorkom je dat je aan het eind van de procedure, als de medische keuring wordt uitgevoerd, alsnog wordt afgewezen. Kijk voor de zekerheid nog op de website van de politie zelf om te kijken of de visuseis vandaag de dag nog hetzelfde is: http://www.politie-werving.nl .

Bril, lenzen of een ooglaserbehandeling?

Er zijn veel agenten die een bril dragen of middels van lenzen aan de visuseisen voldoen. Dat is niet altijd even praktisch. Om persoonlijke redenen kan je daarom ook kiezen voor een ooglaserbehandeling. In dit artikel vertel ik over mijn ervaringen omtrent de sollicitatie bij de politie en de ooglaserbehandeling die ik heb gehad.

Sinds ongeveer mijn 14e heb ik een bril gehad. Na enkele jaren ben ik overgestapt op lenzen omdat ik de bril onhandig vond met sport en liever ook geen bril op had. Na een tijdje harde lenzen te hebben gedragen heb ik een heel aantal jaren zachte lenzen gehad. Na verloop van tijd merkte ik dat mijn ogen de lenzen slecht verdroegen. Ik had enorm veel hoofdpijn, welke ook nog eens heel hevig was. Hoe langer ik de lenzen droeg, hoe erger de hoofdpijn werd: ik kon mijn lenzen niet meer in. Daardoor moest ik weer aan een bril. Dat was voor mij lastig om weer aan te wennen, ik vond het niet bepaald comfortabel.

Ik ben door mijn hobby’s erg veel buiten en dan gebruik ik veelvuldig mijn zicht en ogen. Ook heb gebruik van verrekijkers is onhandig met een bril.
Daar kwam bij dat ik in dienst ben van Defensie. Tijdens oefeningen, op de schietbaan en tijdens inzetten was de bril ook niet erg praktisch en vaak zelfs ronduit vervelend.
Tijdens het sporten had ik ook last van de bril. Vooral tijdens het mountainbiken was dit ronduit een obstakel.
Daar komt bij dat ik bij de politie heb gesolliciteerd. Dit was voor mij de druppel: ik wilde van mijn lenzen en bril af. Als oplossing zag ik de ooglaserbehandeling.

Informatieavond

Ik ben vervolgens op internet gaan zoeken naar informatie over de risico’s, behandelmethodes e.d. omtrent het laseren. Nadat ik toch écht geïnteresseerd ben geraakt over het laseren ben ik naar een voorlichtingsavond geweest van een laserkliniek bij mij in de buurt. Hier werd ik overtuigd en vrij snel daarna heb ik besloten om mijn ogen te gaan laten laseren. Op de informatieavond kon je vragen stellen aan de oogarts en vertelde hij zelf veel over het oog, de behandeling, resultaten en risico’s. Je steekt hier enorm veel op en de avonden zijn meestal geheel vrijblijvend.

Vooronderzoek laserbehandeling

De volgende stap was een vooronderzoek. Tijdens dit onderzoek gaat de kliniek kijken of een laserbehandeling mogelijk is en welke behandeling moet worden toegepast. Ook kun je hier persoonlijk vragen stellen aan de oogarts specifiek over jouw eisen of verwachtingen. Een dergelijk onderzoek kost vaak wel geld, denk in de orde van € 100.
Mijn ogen bleken allebei -1 te zijn. Een hele simpele afwijking maar toch had ik er dusdanig hinder van dat ik tijdens mijn werk en vrije tijd. Uit het vooronderzoek bleek dat een behandeling goed mogelijk was. Dat zou dus mijn oplossing zijn.

Nadat ik in het nieuwe jaar ben overgestapt naar een nieuwe verzekering omdat ik daar een flinke vergoeding kreeg voor de laserbehandeling, heb ik een definitieve afspraak gemaakt voor een (PRK) LASIK-behandeling nog voordat ik tijdens de politiesollicitatie was gekeurd. Een maand later werd ik behandeld.

De laserbehandeling, (PRK) LASIK

Op een woensdagmiddag was het zover, ik onderging de LASIK-behandeling.

Vervolg: Laserbehandeling voor de politie

Op een woensdagmiddag was het zover, ik onderging de LASIK-behandeling. De operatie vond plaats in een stad vlakbij mijn woonplaats: de laserapparaten zijn zo duur dat het onzin is om er voor iedere ziekenhuis één aan te schaffen en men doet dan ook samen met de apparaten.
Mooi op tijd in het ziekenhuis kwam er al gauw een verpleegster welke mij een tweetal pillen (een bepaalde pijnstiller van 250mg) gaf. Een half uur later werd ik opgehaald en gingen we richting de behandelkamer. Daar aangekomen moesten er plastic hoesjes om die grote gevechtslaarzen en ging ik de behandelkamer binnen.

In de behandelkamer waren de twee oogartsen aanwezig die ik ook kende van de voorlichtingsavonden en het vooronderzoek. Ze verzochten met op een soort tafel te gaan liggen zoals die er ook staat bij de huiarts. Verschil was dat er een soort houder was waar je met je hoofd stevig maar zacht in kwam te liggen zodat je hoofd niet veel meer te bewegen viel.
Hierna ging het allemaal erg snel.

De daadwerkelijke operatie

De tafel werd gedraaid en ik kwam onder een groot apparaat te liggen met daarin twee LED-achtige lampjes, groen en rood. Daarna kwamen er een aantal spotjes op mijn ogen gericht te staan waardoor ik verder nog maar heel weinig zag.
De behandeling gaat per oog dus zodoende werd eerst mijn rechteroog opengehouden met een oogklem. Kennelijk heb ik erg gespierde ogen want ik trok de klem dicht. Ook een sterkere klem hielp niet en de arts heeft mijn oog maar opengehouden.
Ter verdoving kreeg ik nu ook nog eens twee druppels in mijn rechteroog, deze zouden er ook voor zorgen dat het oog rustig was en niet teveel zou bewegen.
Vervolgens werd er een metalen ring op de oogbol geplaatst. Nu kwam er een klein raspje op mijn oog af! Nu wordt het spannend! Met dit raspje werd het oppervlakkige deel van het hoornvlies eraf geschraapt, iets wat nodig is voor de laserbehandeling. Dit deed erg veel pijn aan mijn oog. Ik kan aardig wat hebben maar dit voelde absoluut niet prettig. Mijn oog schoot van de ene naar de andere kant want het deed enorm zeer. Ik gaf dit ook aan maar “Ik moest mijn oog stilhouden.” Ik probeerde maar zo rustig mogelijk te blijven.
Hierna werd er gelaserd. Het rode laserlampje boven mij ging weer branden en werd nu erg fel. Hier moest ik recht in blijven kijken wat er ook gebeurde. Het apparaat begon nu te zoemen en de arts telde mee. Na enkele seconden ruik je de geur van verbrand vlees, heerlijk!
De laser gaat 3 maal aan, in stints van ongeveer 20, 8 en 3 seconden. Dan is je oog klaar, wordt afgebonden met een verbandje en dan is het volgende oog aan de beurt.

De behandeling voor het tweede oog is hetzelfde. Het enige verschil is dat ik in mijn linkeroog een dubbele dosis verdovingsdruppels kreeg, hierdoor deed het raspen van het hoornvlies de tweede keer nauwelijks pijn.
Als laatste werden er op mijn ogen een soort verbandlenzen geplaatst om het oog te beschermen nu dat beschadigd was door het raspen en laseren.

Na de behandeling, die hooguit 10 á 15 minuten duurt kreeg ik nog een hoop informatie over wat te doen thuis, na de behandeling. Mochten de verbandlenzen losraken dan moesten er een aantal handelingen gebeuren. Alles stond ook nog eens op papier en kreeg ik netjes in een tasje mee naar huis. Dat was het: zonnebril op en wachten tot mijn lift er was om me naar huis te brengen.

No pain, no gain: na de operatie

Toen ik het ziekenhuis uitkwam heb ik mijn ogen dichtgedaan tot ik thuis kwam. Daar heb ik de gordijnen dichtgedaan omdat ik enorm gevoelig was voor het licht. De zonnebril is twee dagen lang niet afgeweest, ook al waren de gordijnen dus dicht.
Mijn ogen deden die dag nog niet vreselijk pijn omdat de verdoving van de behandeling nog werkte. Later werkt deze uit en komt de eerste pijn. Het prikt en is zeer onprettig. Gelukkig krijg je goede, stevige pijnstillers die dit goed tegengaan en je erdoor helpen.
Wat vervelend is, is dat de ogen gedruppeld moeten worden. Dit moet de eerste week 3x per dag gebeuren en zorgt ervoor dat de zonnebril af moet, het licht aan en je ogen wijd open. Dat klinkt misschien niet zo erg, maar dat is het wel wanneer je ogen net gelaserd zijn.

Het klinkt misschien wat eng, al die pijn. Dat valt best mee. Ik geef eerlijk toe dat je na de behandeling best een paar dagen flink pijn kan hebben. Als je verstandig bent blijf je dan ook lekker in bed, gordijnen dicht en veel slapen en rusten, dan heb je er de minste last van.
Wat wel erg fijn is, is dat je per dag goed de vooruitgang bemerkt: de pijn wordt minder, je kan je ogen langer openhouden, misschien kan je zelfs al door de gordijnen kijken hoe het weer d’r buiten uitziet. Per dag ging ik vrij vlot vooruit, na 5 dagen kon ik gewoon weer naar buiten en volop actief zijn.

Op de langere termijn

Een maand na de behandeling had ik een nacontrole. Inmiddels had ik een afwijking van 0 op beide ogen en perfect zicht! Ik had nergens last van en zie prima. Een fractie minder goed dan met mijn bril heb ik zo het gevoel maar dat is echt een minimaal verschil wat het vermelden nauwelijks waard is (Waarom doe je dan?!) .
Het enige waar ik last van heb gehad in de maand volgende op de operatie is licht en vooral, contrast. De eerste twee weken leek het alsof iedere auto met grootlicht reed. ’s Avonds was het verschil tussen de donkerte en het schijnsel van straatlantaarns en autolampen erg fel en kon ik minder goed zien. De eerste twee weken reed ik dan ook geen auto in het donker. Weer twee weken later was dit verdwenen.

Terwijl ik deze laatste alinea schrijf heeft de behandeling 1,5 maand plaatsgevonden. Ik heb op dit moment nergens last van, van geen enkel bijeffect, licht, donker et cetera. Ik ben enorm blij met het resultaat. Het kost een flinke hoeveelheid geld, zo in één keer, maar het is een prachtinvestering.

N.B.: dit artikel is geschreven vanuit mijn eigen ervaringen. Bij ieder persoon kan een behandeling en de daarop volgende genezing anders uitpakken. Houdt dat in gedachte. Het artikel is puur bedoeld om een goede kijk te geven op hoe het hele traject van het laseren van je ogen er nu precies uitziet. Ik hoop dat je nu dat goede beeld hebt!

User

De eigenaar en webmaster van Arrestatieteam.nl. Zelf zeker geen AT'er, maar heeft wel vaak samengewerkt met verschillende AT's. Een politieagent met een gezonde interesse in geweldsbeheersing, bewapening en uitrusting.

Website: www.arrestatieteam.nl
  • Facebook >

  • Twitter @Arrestatieteam.nl >

  • Twitter #Arrestatieteam >

  • 1