Special Air Service (SAS) Verenigd Koninkrijk

Behorende bij: British Armed Forces
Volledige naam: SAS (Special Air Service)

Inleiding

Hoewel het lastig is om speciale eenheden onderling te vergelijken of laat staan om een soort rangorde op te stellen is het wel algemeen bekend dat er één eenheid is die als een soort "grote broer" fungeert voor de overige eenheden. De oudste antiterreureenheid van de moderne tijd.
Van de Tweede Wereldoorlog tot de Golfoorlog tot en met het bestormen van de Iraanse ambassade in 1980 in Londen. En meer recent na 11 september nog veelvuldig actief in geheime operaties tegen de Taliban in Afghanistan. We hebben het hier natuurlijk over de Special Air Service of ook wel het ‘Regiment’.

Geschiedenis

De oprichter van de SAS is Sir David Sterling, destijds Luitenant in het Britse leger. Hij bedacht dat het misschien zinvol was om uiterst gemotiveerde mannen met een zeer zware training op te leiden voor missies in kleine groepjes van 4 of 5 en in moeilijk begaanbaar terrein. Hij kwam tot dit idee in het ziekenhuis waar hij op dat moment herstellende was van een ongeluk met een parachute waarbij hij gewond raakte.
Na overleg met zijn bevelhebbers kreeg hij uiteindelijk toestemming zijn plannen meer vorm te geven en te realiseren. Sterling begon met honderd streng geselecteerde mannen waarvan de meeste al een commando-opleiding genoten hadden en begon deze te bekwamen in de omgang met voertuigen, oriëntatie en het gebruik van speciale tactieken voor in voornamelijk woestijnrijk gebied. Hiermee was de SAS geboren.
De eerste missie van de mannen vond plaats in november van het jaar 1941 en liep uit op een bloederige chaos. Door met name zeer slecht weer en andere onduidelijke omstandigheden (denk aan onvoldoende bewapening, verkeerde tactieken) overleefden maar 22 van de 62 ingezette teamleden deze eerste operatie. Dit was uiteraard een behoorlijke streep door de rekening, toch ging men niet meteen bij de pakken neerzitten en men vond de inspiratie om door te gaan juist op dit moeilijke moment. Vele aanpassingen werden gedaan aan uitrusting, vervoersmiddelen en andere zaken. Zodoende was men in december van datzelfde jaar klaar voor de volgende opdracht.

SAS-leden abseilen langs een trainingsgebouw
om het vervolgens binnen te treden
Ditmaal bestond de groep uit twaalf man en werd de klus een groot succes. Er werden maar liefst 61 vijandige gevechtsvliegtuigen vernietigd of onklaar gemaakt zonder ook maar één zwaargewonde of dode te moeten betreuren. Daarbij werd er ook nog een omvangrijke benzineopslagplaats met de grond gelijk gemaakt. In WOII speelde de SAS hierna een vooraanstaande rol door de voortdurende sabotage en vernietiging van gevechtvliegtuigen van de Duitse luchtmacht. Men maakte ook veelvuldig gebruik van verrassingsaanvallen met jeeps en bijbehorende mitrailleurs, de Duitsers zo nu en dan tot wanhoop drijvende. Dit verhaal wordt versterkt doordat Hitler zijn mannen opdracht gaf om als men een lid van de SAS zou weten op te sporen of op het slagveld gevangen zou nemen, deze in gevangenschap alsnog te executeren.
Op een bepaald moment is Sterling gevangengenomen door de Italianen en heeft hij de rest van de oorlog in gevangenschap moeten doorbrengen.
Zijn broer Bill Sterling nam hierop tesamen met Blair Mayne het commando van de SAS over.
Rondom en na ‘D-day’ ging de SAS door met het saboteren van wapen en brandstofopslagplaatsen, dit ging door het werken achter de linies tegen een grote overmacht wel steeds vaker gepaard met slachtoffers aan Britse zijde. Op een bepaald moment executeerden de Nazi’s 24 gearresteerde SAS leden en een gevechtspiloot van de Amerikaanse luchtmacht. Tegen het einde van de oorlog werd de aandacht van de SAS verlegd naar het ombrengen en aanhouden van vooraanstaande SS en ‘Gestapo’ officiers wat in successie gebeurde. Velen werden omgebracht en evenzoveel vastgezet in afwachting van een proces wat tegen hen werd gestart wegens oorlogsmisdaden.
David Sterling wist intussen 4 keer te ontsnappen uit de gevangenis maar een even aantal keren werd hij weer aangehouden. Hij wist zijn directe executie te voorkomen door nooit met een woord te hebben gerept over wie hij was en wat hij daar deed. Hij verwierf in de loop der jaren de bijnaam ‘Phantom Major’. In 1990 werd hij geridderd door het Engelse Koningshuis, een paar maanden later overleed hij op de leeftijd van 74 jaar.


In de loop van de jaren volgden er talloze operaties in even zovele landen; denk aan Borneo, Oman en de strijd tegen ‘guerrilla’ groeperingen in Indonesië. Maar verruit de meeste operaties werden vanaf nu geheim gehouden. Zoals ook de leden van de SAS en eigenlijk het hele bestaan van deze groepering in een waas van geheimzinnigheid werd gedompeld, voor de buitenwereld bestond de SAS niet meer. Er werd nu steeds vaker gewerkt in burger en er kwam een stuk persoonsbeveiliging en anti-terreur bij kijken.
Het is vandaag de dag nog steeds zo dat; (anders als bij ons eigen KCT bijvoorbeeld) je als je informatie aanvraagt over de SAS bij het Britse leger je steevast nul op het rekest krijgt. Geen info. Ook bespreekt of beantwoord de Britse minister van defensie geen enkele vragen die betrekking hebben op de SAS.




SAS Troopers tijdens Operatie Nimrod, de inzet waarmee de SAS wereldberoemd werd.


Selectie en opleiding


Een tot de tanden bewapend en volledig
uitgerust Brits treintje SAS

Twee keer per jaar wordt er begonnen met de cursus, een in de winter en een in de zomer. Een minimum van 3 jaren in Britse militaire dienst is vereist. Deze tijd mag dus ook zijn gediend bij de luchtmacht of marine. De SAS heeft geen opleidingen voor mensen direct uit de burgermaatschappij.
Men is op zoek naar een intelligente cursist die langdurig op zichzelf kan zijn, initiatief toont en over een ijzeren conditie beschikt. Verder zijn geduld, zelfdiscipline en jawel: een goed gevoel voor humor belangrijke sleutelwoorden.
De eerste week van de cursus begint met het testen van de fysiek in een uitgebreid fitness programma tesamen met een ander zeer belangrijk aspect van de opleiding: de navigatie. Dit eerste onderdeel wordt gehouden in zeer bergrijk gebied in het zuiden van Wales. Bij dit eerste onderdeel valt ook al meteen het grootste percentage van het totaal aan afvallers af. Er wordt veel aan speedmarsen en kaartlezen gedaan. De niet op en top gemotiveerde en diegene die niet voldoende kaart kunnen lezen of zich niet optimaal hebben voorbereidt vallen hier dan ook al snel door de mand.
Er zijn deze eerste week bepaalde dingen waar je zeer goed op moet letten: Altijd zo snel als je kan van punt naar punt, blijf op vlakke grond altijd joggende ook al ben je nog zo moe, en uiteraard niet verdwalen.



De eerste echte selectie begint eigenlijk pas bij de eerste echte hardloop test: 2,5 Kilometer dient in onderverdeelde groepjes binnen de 13 minuten te worden gelopen. Hierna moet men dezelfde afstand nog eens individueel doen alleen staat de tijdsgrens nu op 11,5 minuut.>
Hierna krijgen de cursisten een bepaalde route opgelegd berg op (klimmen) berg af (joggen) met rugtas die gedurende de opleiding steeds zwaarder wordt. Ook moet r nog een SA 80 machinegeweer worden meegezeuld, altijd in de handen (dus ook bij t klimmen!).
Halverwege de tweede week komt er weer een groot deel navigatie aan te pas. En wederom moet er weer van punt naar punt worden bewogen. Zonder enige aanwijzing hoe je dat dient te doen en wat de tijdslimiet is. Op elk moment op de route mocht je onverhoopt een leidinggevende tegen het lijf lopen moet je aan de hand van een kaart kunnen overleggen wat je exacte positie is.
De vierde en laatste week van het eerste deel wordt afgesloten met een test voor het uithoudingsvermogen. Een route van 60 kilometer door de bergen met volle bepakking. Binnen 20 uur moet men binnen zijn. Er is in het verleden vaker dan wel eens iets misgegaan bij deze oefening waarbij sommige cursisten zelfs het leven moesten laten, oververmoeidheid, uitdroging, en onderkoeling waren de voornaamste oorzaken.
Bij de volgende fase die ongeveer 6 weken in beslag neemt valt gemiddeld de helft van de nu nog overgebleven cursisten alsnog af: trainen in de dicht gewoekerde jungle. Deze heeft geen vaste bestemming en kan dus overal plaatsvinden. Parasieten, bloedzuigers, drijfzand, moerassen, allerlei giftige dieren en planten, vervuild water, een voordurende muggenzwerm om je heen, geen rust, geen douche et cetera. Het is niet eenvoudig voor te stellen hoe benauwd deze omstandigheden zijn en is iets wat je volgens de voormalig cursisten zelf zult moeten ervaren om te weten hoe erg het daadwerkelijk is. De beschrijving ‘hel’ komt nog het meest in de buurt.
Voorafgaande aan de volgende opdracht krijgen de cursisten nu voor het eerst uitgebreid les in zeer veel verschillende soorten wapens, explosieven en voertuigen. Ook passeren verschillende vormen van aanvalstechnieken nu voor het eerst de revu.
De mannen worden voor de komende weken opgedeeld in groepjes van 4 en krijgen legio opdrachten voor die kiezen. En ook komt natuurlijk een hele hoop weer terug uit de eerste week, bijvoorbeeld het kaartlezen, en van punt naar punt binnen een bepaalde tijd. Alleen nu onder totaal andere omstandigheden, en dat is precies wat een SAS lid moet kunnen. Onder alle omstandigheden opereren. Er volgt een afsluitende test waarbij al de opgedane kennis in de praktijk moet worden bewezen.
Als je ook dit met goed gevolg hebt doorstaan ga je door naar het laatste onderdeel welke nog eens vier weken in beslag neemt. De eerste 3 weken bestaan voornamelijk uit leren, leren en nog eens leren. Ook zijn er verschillende gesprekken met (ex-)SAS leden die zelf het een en ander hebben meegemaakt. Bijvoorbeeld krijgsgevangene gemaakt zijn en in sommige gevallen zelfs gemarteld zijn, maar het nog kunnen navertellen. De afsluitende oefening is een survival opdracht die de hele vierde week(!) duurt als je er al niet eerder de brui aan geeft.


Overal en altijd inzetbaar; een CRW-lid,
let ook op het verlengde magazijn in de SIG.
Deze gaat als volgt in zijn werk: de cursisten worden in een oud kloffie de natuur in gestuurd en de opdracht is simpel: zorg dat je uit de handen blijft van een tweede achtervolgende groep. Deze bestaat uit huidige SAS leden en instructeurs en wordt aangeduid als: De ‘hunting force’. Als je als cursist gepakt wordt is het alleen toegestaan om je naam, rang, nummer en geboortedatum op te geven al het andere is taboe en dient te worden beantwoord met: ‘Ik kan geen antwoord geven op deze vraag’. De mannen worden op pad gestuurd en na een dag of 4 begint de uitdroging, vermoeidheid, kou en mentale belasting zijn tol te eisen. Vergeet niet dat je nog steeds constant op de loop bent om maar niet te worden gepakt. Als je tegen het einde van de vijfde dag nog steeds uit handen bent van de ‘hunting force’ kan het zijn dat je als cursist ineens geconfronteerd word met het onverwachte: Een busje stopt ineens vlak voor je neus en je wordt er hardhandig ingesmeten, in de boeien geslagen, geblinddoekt en afgevoerd naar een onbekende locatie. De cursisten worden in de meest onprettige posities (nog steeds geblinddoekt en geboeid) in een grote ruimte gezet en als je ook maar iets probeert om je positie te vergemakkelijken komt een instructeur meteen om je weer terug in je oude positie te zetten. Hierna moet men een voor een naar de verhoorkamer. Vergeet hierbij niet dat je na een week zulke ontberingen hebt moeten doorstaan je vaak nog maar half weet wie of waar je bent de pijn ondraaglijk is geworden en je jezelf gaat afvragen wat de realiteit is. Nu gaan de instructeurs je proberen in de fout te laten gaan door te zeggen dat je nu weer mag praten en gewoon even moet meewerken. Als je dit niet doet worden ze erg geïrriteerd en proberen het nog eens maar dan op een wat minder vriendelijke toon. Al met al worden de cursisten een uur of 48(!) ondervraagt waarbij menigeen uit pure ellende gaat huilen, voor zich uit gaat staren of smeekt om te mogen gaan.>
Als je al de onderdelen met goed gevolg hebt doorlopen mag je eindelijk de felbegeerde baret met bijbehorend SAS embleem in ontvangst nemen. Wel is het zo dat als je in de in de vervolgopleidingen en specialisaties toch niet aan het gewenste niveau voldoet je zonder pardon weer uit de SAS kan worden gezet. Ieder lid heeft dan ook een jaar proeftijd.


Nu de selectie voltooid is moet de daadwerkelijke training nog maar beginnen, de kersverse SAS leden worden ondergebracht bij de verschillende groepen en specialisaties waar de SAS er tal van heeft. Dan volgen de gevorderde wapentechnieken en trainingen, speciale tactische trainingen, medische trainingen et cetera. Ook volgt er een parachute oefening die elk lid moet ondergaan ongeacht bij welke specialisatie men wordt ingedeeld. Het is mogelijk een voorkeur aan te geven maar waar je uiteindelijk wordt geplaatst hangt meestal af van de bezetting van de teams op dat moment.>
De SAS is de meest gevraagde eenheid voor gezamenlijke trainingen en uitwisseling van kunde en kennis. De leden hebben onder andere getraind met de volgende eenheden: Het Franse GIGN en RAID, Het Delta Force en HRT (hostage rescue) team van de FBI beide uit de VS. Het Duitse GSG9, het Spaanse GEO, Sayeret Mat’kal uit Israël, SAS groepen uit Australië en Nieuw Zeeland en onze eigen BBE om er maar eens een paar te noemen.
Ook geeft de SAS leden van Britse koninklijk huis en andere hooggeplaatste personen advies op het gebied van veiligheid en protectie. En traint het leden van de lokale politie die belast zijn met het beveiligen van personen.

Het "Killing House"

De SAS heeft speciaal om te trainen in Hereford, Engeland een gebouw tot zijn beschikking genaamd The killing house. Elk type van kameropstelling, voorzien van obstakels, meubels en al het andere wat je binnenshuis zou kunnen tegenkomen kan hier worden nagebootst. De CT-teams kunnen hier procedures oefenen en doormiddel van camera’s die over het hele complex geplaatst zijn de zojuist gedane oefening terugkijken en evalueren. Er worden ook regelmatig SAS leden ingezet als gegijzelde waarbij ze dus blind vertrouwen moeten hebben in hun teamleden want er wordt dan met scherp (!) geschoten. De muren in het huis beschikken over speciaal vezel waardoor het de kogels absorbeert. Buiten dit speciale gebouw kan de SAS ook beschikken over andere gebouwen, vliegtuigen, booreilanden, schepen, treinen en zelfs ondergrondse metrostations. Deze oefeningen worden natuurlijk wel van te voren aangegeven en georganiseerd.

Anti-terreureenheid / Counter Revolutionary Warfare (CRW)

Zoals bekend uit andere artikelen wilden regeringen over de hele wereld na de tragische gebeurtenissen in München in 1972 zijn eigen nationale antiterreureenheid, in Groot

  • Brittanië was dit niet anders en werd logischerwijs de SAS aangewezen om paraat te staan bij activiteiten met een terroristisch oogmerk. De leiding van de SAS had zelfs hiervoor al plannen liggen om een speciale eenheid op te zetten die zich ging bezig houden met zware terreur.
    De CT eenheid is onderverdeeld in twee groepen:

    • Rood (Lucht
    • en bergachtigterreingroep)
    • Blauw (Water
    • en mobiliteitsgroep)
    Beide bestaan uit een aanhoudingsgroep en een scherpschuttergroep.


    Operatie Nimrod gaat volledig van start: train as you fight, fight as you train! Dé kans voor de SAS CRW teams om te laten zien wat ze waard zijn! En dat is ze gelukt! De operatie was op enkele schoonheidsfoutjes na een geweldig succes!


    Aanhoudingsgroep en uitrusting


    Klaar voor wat er komen gaat, SAS-trooper met
    Heckler & Koch MP5A3 met SF628 lamp.

    De bezetting van de teams varieert naar de opdracht en omstandigheden maar bestaat veelal uit groepen van vier waarvan de duo’s ‘apart’ opereren. De MOE (Method of Entry) leden zijn weer een kleine aparte eenheid die zich puur bezighouden met hoe een object het beste kan worden gepenetreerd en/of welke spullen hiervoor nodig zijn. Deze mannen zijn experts in het gebruik en maken van explosieven. De teamleden beschikken voor een instap ook over Remmington, SPAS en ander type shotguns waarmee bijvoorbeeld een deur kan worden geforceerd zonder eventueel aanwezige mensen in het object te beschadigen. Ook beschikt elk team over zijn eigen medisch specialist.
    Naast de standaard uitrustingsdelen die we kennen van andere teams zijn er bij de SAS verschillende andere technische snufjes aanwezig om een object zonder het gebruik van explosieven binnen te gaan. Zo is er een machine die bijna geruisloos stenen uit een huis of gebouw kan trekken. Maar ook een ‘harvey wall banger’ welke in een enkele klap een muur omver kan werpen met behulp van waterdruk.
    Korte opsomming uitrustingsdelen:

    • Donkerblauw of zwart overall, beschermt tegen hitte, vuurbestendige voering. Ook zitten er een soort van hendels op de pakken waarmee een uitgeschakeld SAS lid door een ander lid naar veiligheid kan worden getrokken.
    • Kogelwerend vest in verschillende vormen. Er wordt gewerkt met keramische platen waarvan er meerdere kunnen worden geplaatst. (2,5 kg per stuk) de rest van het vest is opgemaakt uit Kevlar.
    • Schoenen/kisten van een verschillende merken. Mits er redelijk wat profiel op zit.
    • Vuurbestendig ondergoed, handschoenen en balaclava (zwart).
    • Aanvalsvest met verschillende communicatiemiddelen/apparatuur.
    • Nachtkijker.
    • Mes
    • S10 Gasmasker
    • Heckler & Koch MP5 A3 en MP 5K.
    • M16 en M4 (alleen in grote ‘zones’)
    • Heckler & Koch 53, G41, en G36K
    • Browning 9mm hi-power.
    • SIG P226
    • SPAS 12 automatische shotgun
    • Remington 870
    • Flashbang of ‘stungranaat’
    • Mark 19 automatische granaatwerper

    Instapprocedure:

    Noot: Deze is uiteraard afhankelijk de feiten, omstandigheden en opdracht en onderstaande procedure kan afwijken van de realiteit.

    Nummer 3 is het MOE-lid (Method of Entry) en verschaft ingang tot het object.
    Nummer 2 gooit een flashbang al dan niet in combinatie met gas.
    Nummer 1 gaat als eerste naar binnen gevolgd door Nummer 2.
    Nummer 3 en 4 zijn ‘back-up’ mochten er gewonden vallen/zijn of er anderzijds door omstandigheden moet worden ingegrepen.

    Het schoonvegen van een kamer is ‘normaal gesproken’ voorbij in een krappe 4 seconden.

    De scherpschuttersgroep


    Alle hot-spots hebben "vuur op zich"; alle kanten gedekt en dit CRW-team
    staat in positie, klaar voor de Go-code.

    Ondanks dat dit de tweede groep ‘standaard’ groep betreft wordt je niet zomaar scherpschutter, dit wil zeggen dat de SAS leden die hiervoor in aanmerking willen komen eerst de opleiding tot lid van de actieve aanhoudingseenheid moeten volgen. Hierna kan men zich specialiseren.
    In de opleiding is erop gericht om onder elke omstandigheid een accuraat schot te plaatsten op de hoogst haalbare afstand is dit is tussen de 700 en 1000 meter, en ook dan moet er alsnog een ‘headshot’ met precisie worden afgeleverd. Elk denkbaar scenario voor de lange afstand wordt onder de loep genomen.
    De leden van de scherpschuttergroep worden ook ingezet voor observatie, surveillance en om beeld en fotomateriaal van een object te maken/verkrijgen.
    Als standaard wapen gebruikt de scherpschuttergroep de Accuracy International L96 A1 7.62 sniper geweer en de Heckler en Koch PSG1 welke ook in gebruik is bij de scherpschutters van onze Politie arrestatieteams en bekend staat als het meest accurate 7.62 mm semi-automatisch langeafstandsgeweer wat er te krijgen is.

    Ontwikkeling en de toekomst

    De SAS beschikt over een afdeling die er een dagtaak van maakt om te onderzoeken of de huidige uitrusting en bewapening nog wel voldoen. En die al het nieuwste van het nieuwste op dit gebied bekijkt en beoordeelt met betrekking op de SAS en of dat ze misschien van dienst zou kunnen zijn.
    Ook is er een zeer uitgebreid data bestand waarin zo ongeveer alle objecten in heel Groot-Brittannië en zijn ambassades zijn opgenomen. Alle belangrijke gebouwen, tunnels, bruggen staan hierin vermeld met uitgebreide informatie over het soort object, bouwmateriaal en dergelijke. Waaronder fo

  • 4

    De eigenaar en webmaster van Arrestatieteam.nl. Zelf zeker geen AT'er, maar heeft wel vaak samengewerkt met verschillende AT's. Een politieagent met een gezonde interesse in geweldsbeheersing, bewapening en uitrusting.

    Website: www.arrestatieteam.nl
    • Facebook >

    • Twitter @Arrestatieteam.nl >

    • Twitter #Arrestatieteam >

    • 1